Na przykład do zasilania instalacji centralnego ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej w oddzielnie podłączonym zasobniku wody użytkowej można zastosować kotły kondensacyjne typu GCO-DZ-25-02, GCO-DZ-35-00 (tzw. jednofunkcyjne) o mocy znamionowej 25 kW i 35 kW. Z kolei zasilanie instalacji centralnego ogrzewania i podgrzewanie wody użytkowej w znajdującym się w kotle przepływowym wymienniku ciepła typu woda-woda można np. zrealizować za pomocą kotłów typu GCO-DP-25-02, GCO-DP-35-00 (tzw. dwufunkcyjny) o mocy znamionowej 25 kW i 35 kW.

Kotły kondensacyjne (fot. 1 - Eco-Term plus) w odróżnieniu od kotłów konwencjonalnych wykorzystują dodatkowo ciepło z pary wodnej zawartej w spalinach. W kotłach konwencjonalnych spaliny te ulatują przez systemy odprowadzania spalin bezpośrednio do atmosfery, przez co zawarte w nich ciepło jest bezpowrotnie tracone. W kotłach kondensacyjnych - dzięki zastosowaniu wymienników o specjalnej konstrukcji i utrzymywaniu odpowiednio niskiej temperatury powrotu wody z instalacji centralnego ogrzewania - zachodzi proces skraplania pary wodnej, która oddaje zawarte w niej ciepło wodzie grzewczej. Przy założonej temperaturze zasilania/powrotu (50/30°C) kotły uzyskują znormalizowaną, bardzo wysoką 108% sprawność (rys. 1) oraz zapewniają minimalną emisję trujących tlenków azotu NOx i tlenków węgla CO.

Oszczędności z tytułu eksploatacji kotłów kondensacyjnych sięgają 15% - 20% w przypadku instalacji tradycyjnych (zasilanie/powrót 80°/70°C) do 25% w przypadku instalacji niskotemperaturowych (zasilanie/powrót 50°/30°C).

Wysokiej jakości kotły kondensacyjne spełniają wymogi RAL - UZ61 (Błękitny Anioł) dla niskiej emisji spalin i oszczędności energetycznej. Generalnie jednak zapewnienie mniejszego zużycia energii związane jest nie tylko z poprawą sprawności urządzenia pozwalającą na bardziej efektywne wykorzystanie energii chemicznej zawartej w paliwie, ale także z dopasowaniem wydajności instalacji i urządzeń odbiorczych do aktualnych potrzeb cieplnych ogrzewanych pomieszczeń czy też produkcji cieplej wody. Cel ten można osiągnąć poprzez zastosowanie odpowiedniej automatyki, wykorzystującej nadążne regulatory pogodowe, uzależniające temperaturę wody ogrzewanej w kotle od zmieniających się warunków pogodowych. Zastosowanie automatyki pogodowej pozwoli także na użytkowanie kotłowni bez jakiejkolwiek obsługi przez cały sezon grzewczy.

Często elementy układu regulacji pogodowej stanowią wyposażenie podstawowe kotła. W skład nich wchodzą: czujnik temperatury zewnętrznej, układ sterujący KM, zamontowany na stałe w obudowie kotła i moduł sterowniczy BME z wbudowanym czujnikiem temperatury wewnętrznej, instalowany w pomieszczeniu, w którym ma być kontrolowana temperatura (rys. 2).

Regulator KM kontroluje wszystkie funkcje urządzenia, nastawione parametry, a także sprawdza działanie podzespołów. Przy pomocy dwóch przycisków dokonywana jest zmiana wartości temperatury wody grzewczej i ciepłej wody w zasobniku. Ciekłokrystaliczny wyświetlacz informuje o wartości większości parametrów pracy i aktualnej funkcji urządzenia.

Moduł sterowniczy BME jest ważnym elementem układu regulacji pogodowej kotła. Montowanyjest o­n w pomieszczeniu, w którym szczególnie zależy nam na utrzymaniu temperatury komfortu, będącej jednocześnie odniesieniem dla ustalania temperatury wody grzewczej.

Po wprowadzeniu danych dotyczących nachylenia krzywej grzania, programu ogrzewania i przedziałów czasowych regulator BME dokonuje pomiaru temperatury powietrza w pomieszczeniu i temperatury powietrza zewnętrznego, a następnie, odnosząc te wartości do zadanego programu ogrzewania ustala wartość temperatury zasilania wody grzewczej. Informacja ta przesyłana jest do regulatora KM w kotle, który, wykorzystując funkcję płynnej modulacji mocy, ustala ilość i skład mieszanki gazowo-powietrznej, tym samym dostosowując moc i temperaturę wody grzewczej do aktualnego zapotrzebowania ciepła. Zależność temperatury wody grzewczej od temperatury w pomieszczeniu i temperatury zewnętrznej obrazuje krzywa grzania, dlatego też jej ustawienie ma istotny wpływ na pracę całego układu, temperaturę komfortu i oszczędności energii.

Ustawienie krzywej grzania na regulatorze BME odbywa się po wciśnięciu klawisza „programowanie" i wyborze funkcji ustawiania parametrów przy pomocy klawisza „+/-". Przy instalacji ogrzewania podłogowego krzywą grzania należy ustawić w zakresie 0,2-0,8. W instalacji wyposażonej w grzejniki płytowe, niezbyt rozległej, pracującej na niskich parametrach, nastawa pochylenia krzywej grzania powinna wynosić 1. Przy rozległej instalacji nastawa ta wzrasta powyżej 1, a pracującej na parametrach wyższych od 70°C zbliża się do 2.

Temperatura w pomieszczeniu niezależnie od zmian temperatury powietrza zewnętrznego powinna utrzymywać się na stałym poziomie. Jeżeli temperatura w pomieszczeniu spada przy spadku temperatury zewnętrznej, to stromość krzywej jest zbyt niska, jeżeli wzrasta - to stromość krzywej jest zbyt wysoka. Zmiany ustawień krzywej należy dokonywać w małych krokach i w dużych odstępach czasowych (min. 5 do 6 godzin).

Układ regulacji pogodowej ma możliwość pracy z kilkoma fabrycznymi programami czasowymi lub ustawianymi bezpośrednio przez użytkownika, ponadto realizuje dużą ilość innych funkcji, do których należą np. tryb pracy z obniżoną temperaturą, tryb „party", tryb wakacyjny czy funkcja zwłoki w procesie zmiany temperatury wody grzewczej dla budynków o bardzo dobrej izolacji cieplnej. Do regulatora BME można podłączyć dodatkowy czujnik temperatury wewnętrznej, umożliwiający kontrolowanie temperatury w dowolnym miejscu pomieszczenia, niezależnie od tego, gdzie zainstalowany jest moduł BME.